توسعه فردی و تحول سازمانی

هدف این تحقیق بررسی ارائه مدلی جهت حداکثرسازی اجرای تصمیمات در سازمان‌های دولتی بر اساس توسعه منطقه بی‌تفاوتی در مدیران با استفاده از روش کیفی (مورد مطالعه: سازمان توسعه و تجارت ایران) است. در این پژوهش از روش نظریه داده‌بنیاد استفاده شده و از نظرات متخصصان، مجریان، خبرگان و کارکنان این سازمان برای استخراج و شناسایی داده‌ها بهره گرفته شده است.

پس از تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS و Stata، نتایج نشان داد که در بسیاری از سازمان‌ها تصمیمات به درستی اجرا نمی‌شوند؛ مؤثرترین به دلیل تهدید منافع، افکار و عقاید خود، دستورات مدیران را نادیده گرفته یا ناقص اجرا می‌کنند.

این مقاله با تمرکز بر منطقه بی‌تفاوتی، فضای تصمیم‌گیری را تحلیل کرده که مدیران در آن سعی دارند تصمیمات خود را به شیوه‌ای اتخاذ کنند که کمترین تضاد با منافع مؤثرین داشته باشد. مدل نهایی شامل ۹ بُعد اصلی بوده که در اولویت‌بندی، نتایج و نوع تصمیم در رتبه‌های بالاتری قرار دارند.