توسعه فردی و تحول سازمانی

هدف این پژوهش، بررسی و ارائه مدلی جهت حداکثرسازی اجرای تصمیمات در سازمان‌های دولتی بر اساس توسعه منطقه بی‌تفاوتی در مجریان است (مورد مطالعه: سازمان توسعه و تجارت ایران). در این پژوهش از روش نظریه داده‌بنیاد استفاده شده و از نظرات متخصصان، مدیران، خبرگان و کارکنان این سازمان برای استخراج و شناسایی متغیرها بهره گرفته شده است. پس از تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS و Stata، نتایج نشان داد که در بسیاری از سازمان‌ها تصمیمات به‌درستی اجرا نمی‌شوند؛ مرئوسین به دلیل تهدید منافع، افکار و عقاید خود، دستورات مدیران را نادیده گرفته یا ناقص اجرا می‌کنند. این مقاله با تمرکز بر مفهوم منطقه بی‌تفاوتی، فضای تصمیم‌گیری‌ای را تحلیل می‌کند که در آن مدیران می‌کوشند تصمیمات خود را به شیوه‌ای اتخاذ کنند که کمترین تضاد را با منافع مرئوسین داشته باشد. پس از مصاحبه با ۱۱ نفر از خبرگان دانشگاهی و کارکنان سازمان، ۲۸ کد توصیفی استخراج شد. مدل نهایی شامل پنج بعد اصلی است که در اولویت‌بندی نتایج، «پیامدهای تصمیم»، «موانع تصمیم» و «نوع تصمیم» در رتبه‌های بالاتر قرار دارند.