آینده را کسی می‌بیند که اسیرِ امروز نباشد

«آینده»

آینده را کسی می‌بیند که اسیرِ امروز نباشد.

آینده، پاداشِ پیش‌بینی نیست؛ نتیجهٔ انتخاب است.

کسی که فردا را می‌شناسد، کمتر اسیرِ هیاهوی امروز می‌شود.

آینده، نخست در ذهن ساخته می‌شود و سپس در جهان.

آن‌که آینده را می‌خواهد، باید از وابستگی به گذشته بگذرد.

اشتراک گذاری این شعر

دسته بندی اشعار

مقالات و پژوهش‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *